Micky
Geboren 18 juni 2006
Gestorven 20 december 2017

Augustus 2006 daar stond ik op een rommelmarkt te kijken en plots zag ik iemand komen mee een kinderfiets en een benchke oesje dacht ik zo bij mezelf wat heeft die nu hier mee … ik vlug gaan kijken en kon mijn ogen niet geloven en ja een laatste kitten die overbleef van een nestje waar ze gene weg mee konden.. een klein zwart wit ukje van mee moeite 1.5 maand oud.. en zo kwam jij in mijn leven terecht je kreeg de naam Micky. Je was een klein gangster tegenover je andere vriendjes. Je stelde je wel mee je rugje omhoog. Je groeide uit tot een mooie kater. Je was wel altijd wat schuchter tegenover andere mensen maar naar ons toe een hele lieve jongen. Je beste maatje was Minou hij was voor jou de leider die je volgde en jou ook alles leerde. Ook de meisjes had je heel graag eigenlijk kwam jij ook mee iedereen overeen…je hangde dikwijls eens de deurgeniet uit maar ja je kon dan ook zo lief kijken.
De jaren gingen voorbij we waren echte beste maatjes als we gingen slapen kwam je ook altijd op bed liggen.
Je had toen op een moment 3 van je vriendinnetjes verloren maar je had nog altijd jouw vriend Minou. Tot dat de dag kwam dat jouw allerbeste vriendje Minou overleed want de rest intresseerde jou niet echt. Dan zag ik hoe verdrietig je was en sinds die dag was voor jou het leven niet meer zoals voorheen. Ik wist Minou verliezen dan ging ik ook jou verliezen…. ik zag jou elke dag rondlopen maar niet meer zoals ervoor… Je kwam nog meer bij mij als ervoor. Ik voelde dat jij mij nu wou beschermen zoals toen Minou deed bij mij. Maar ergens voelde ik wel aan dat jij niet meer echt gelukkig waard. Je liep echt verloren al jouw eerste vriendjes waren allemaal overleden en je liep rond tussen al andere. 19 december 2017 savonds had je mee gegeten en zag ik je plots lopen maar je zakte neer en bleef liggen. Ik bekeek je en hielp je terug staan maar die achterste pootjes wouden niet mee.. Vlug naar de dierenarts gebeld en kreeg het verdict een tromboze en die gaf je een verlamming in je achterste pootjes. Ik moest je daar achter laten. Ik was er echt niet gerust in en had er ook niet echt een goed gevoel bij. Tot ik toch vroeg aan een goede vriendin Els of ze jouw foto wou lezen… ik was je aan het verliezen. Je lichaamke was op. Ik had je nog zo graag in mijn armen willen nemen maar ik was te laat. De dierenarts belde mij dat je had opgegeven Ik kon nog maar enkel afscheid van je nemen want je was al een flonkelend sterretje geworden.
Micky ik weet dat je nu gelukkig samen zijt bij al de vriendjes maar weet je was voor mij een super lief venteke en je weet ooit zullen we terug samen verenigd worden…
Always in my heart

Sterkte met het verlies van je poezenkind
Het Armen van Bastet team