Gestorven : 16/08/2020

Gevochten maar verloren

En ook van Pepijn moesten we gisteren halsoverkop en onverwacht afscheid nemen. We hadden zo geknokt, samen gezalfd en flink medicijntjes genomen. Zijn rechteroogje was genezen verklaard, en Pepijn kon beginnen uitkijken naar een eigen stekje. Omdat zijn linkeroogje geen functie meer had, zouden we dit nog laten verwijderen voor een eventuele adoptie, maar eigenlijk was hij good to go.

En toch … ik heb hem na zijn controle bij de dierenarts dinsdag niet online ter adoptie gezet. Ik heb geen post geplaatst met “pepijn zoekt een thuisje”. En sinds donderdag had ik kriebels. Ik heb hem gevangen en onderzocht, maar kon niks vinden. En toch was ik er niet gerust in. Zaterdagavond laat wist ik waarom: toen ik hem weer gevangen had om hem te onderzoeken, liet zijn huid zomaar los. We hebben hem nog verpleegd met zalfjes en medicijntjes, hij is nog gaan eten en in zijn zachte mandje gekropen, maar de volgende ochtend konden we niet anders dan hem laten gaan. Alles was moeilijk geworden, zelfs ademen koste hem al zijn energie. Hoe een diertje op zo’n korte tijd zo achteruit kan gaan, dat went echt nooit. Ik wist dat al dat zalven bij een bang FIVje een delicaat evenwicht was van genoeg zalven en niet teveel stress bezorgen, want stress is nefast voor FIV. Maar ik dacht écht dat we het gehaald hadden.